Wstydzimy si\u0119 dotyka\u0107.
Nauczeni jeste\u015bmy jako\u015b nie okazywa\u0107 czu\u0142o\u015bci, kr\u0119pujemy si\u0119 blisko\u015bci\u0105, boimy si\u0119 przytuli\u0107. My – Polacy – szczeg\u00f3lnie jako\u015b.
Ale przychodz\u0105 takie momenty, kiedy si\u0119 tego \u017ca\u0142uje. Drugi raz pope\u0142ni\u0142em ju\u017c ten b\u0142\u0105d, \u017ce nie wzi\u0105\u0142em za r\u0119k\u0119, nie przytuli\u0142em, nie poklepa\u0142em nawet, osoby umieraj\u0105cej. Nie ze strachu przed \u015bmierci\u0105, ale ze zwyk\u0142ej nieszczero\u015bci. Ba\u0142em si\u0119 okaza\u0107 tej osobie ciep\u0142o, by nie odebra\u0142a tego jako symptomu zbli\u017caj\u0105cej si\u0119 \u015bmierci. Wola\u0142em gra\u0107 twardziela, kt\u00f3ry jest g\u0142\u0119boko przekonany, \u017ce wszystko dobrze si\u0119 sko\u0144czy. Na dwie godziny przed \u015bmierci\u0105 patrzy\u0142a na mnie przera\u017conymi oczami, a ja u\u015bmiechn\u0105\u0142em si\u0119, mrugn\u0105\u0142em, i \u015bwiadomie nie wzi\u0105\u0142em za r\u0119k\u0119, co pewnie normalnie bym zrobi\u0142. Wydawa\u0142o mi si\u0119, \u017ce je\u015bli wezm\u0119, to tak jakbym da\u0142 do zrozumienia, \u017ce umrze i si\u0119 z ni\u0105 \u017cegnam.
Po czym faktycznie umar\u0142a.
I teraz zostaje ten wstyd, \u017ce pr\u00f3buj\u0105c pokazywa\u0107 twardziela okaza\u0142em si\u0119 tch\u00f3rzem. Struga\u0142em dobr\u0105 min\u0119 do z\u0142ej gry. Nie po\u017cegna\u0142em si\u0119 jak nale\u017cy.
Kilka lat temu, gdy zmar\u0142 m\u00f3j przyjaciel, nie mog\u0142em si\u0119 powstrzyma\u0107 od dotykania go. Wielokrotnie \u015bcisn\u0105\u0142em jego d\u0142o\u0144, gdy le\u017ca\u0142 ju\u017c w trumnie. Czu\u0142em, \u017ce musz\u0119 to zrobi\u0107, nie umia\u0142em tego uzasadni\u0107, ale by\u0142o mi to niesamowicie potrzebne. O ile jednak ja by\u0142em tego po\u017cegnania \u015bwiadom, dla niego by\u0142o ju\u017c o wiele za p\u00f3\u017ano, a w ka\u017cdym razie ta d\u0142o\u0144, kt\u00f3r\u0105 \u015bciska\u0142em, by\u0142a pusta. Nie by\u0142o go w niej ju\u017c czu\u0107.
My\u015bl\u0119, \u017ce umieraj\u0105cy cz\u0142owiek zas\u0142uguje na to, by otrzyma\u0107 t\u0119 odrobin\u0119 czu\u0142o\u015bci. A je\u015bli nawet mia\u0142oby to zdradza\u0107, \u017ce \u017cegnamy si\u0119 z nim, \u017ce odchodzi, te\u017c warto. Kto\u015b, kto odchodzi, zas\u0142uguje tak\u017ce na szczero\u015b\u0107. Taka czu\u0142a szczero\u015b\u0107 nie rani, nie boli. To najpi\u0119kniejsze po\u017cegnanie, jakie mo\u017cemy sobie sprawi\u0107. To tak, jakby \u017cyczy\u0107 temu, kto odchodzi, udanej i szcz\u0119\u015bliwej drogi do pi\u0119knego celu. W ko\u0144cu wszyscy si\u0119 kiedy\u015b udamy w tym samym kierunku.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Wstydzimy si\u0119 dotyka\u0107.Nauczeni jeste\u015bmy jako\u015b nie okazywa\u0107 czu\u0142o\u015bci, kr\u0119pujemy si\u0119 blisko\u015bci\u0105, boimy si\u0119 przytuli\u0107. My – Polacy – szczeg\u00f3lnie jako\u015b.Ale przychodz\u0105 takie momenty, kiedy si\u0119 tego \u017ca\u0142uje. Drugi raz pope\u0142ni\u0142em ju\u017c ten b\u0142\u0105d, \u017ce nie wzi\u0105\u0142em za r\u0119k\u0119, nie przytuli\u0142em, nie poklepa\u0142em nawet, osoby umieraj\u0105cej. Nie ze strachu przed \u015bmierci\u0105, ale ze zwyk\u0142ej nieszczero\u015bci. Ba\u0142em… Czytaj dalej Dotyk<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_crdt_document":"","footnotes":""},"categories":[],"tags":[749,26],"class_list":["post-683","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","tag-czestochowa","tag-proszowice","entry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anglista.edu.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/683","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anglista.edu.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anglista.edu.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anglista.edu.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anglista.edu.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=683"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.anglista.edu.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/683\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anglista.edu.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=683"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anglista.edu.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=683"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anglista.edu.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=683"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}