Lata temu, gdy opuszcza\u0142em Cz\u0119stochow\u0119, napisa\u0142em na moim nieistniej\u0105cym ju\u017c profilu spo\u0142eczno\u015bciowym, \u017ce zostawiam j\u0105 pod opiek\u0105 Micha\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Pami\u0119tam, jak m\u00f3j siostrzeniec Micha\u0142 si\u0119 rodzi\u0142. Ostatnio by\u0142em na jego pogrzebie. W przysz\u0142ym tygodniu b\u0119d\u0105 pierwsze urodziny jego syna, Juliana. <\/p>\n\n\n\n
Co by nie powiedzie\u0107, pogrzeb Micha\u0142a by\u0142 najpi\u0119kniejszym pogrzebem, na jakim by\u0142em. Mia\u0142 \u015bwiecki charakter, dzi\u0119ki czemu bezmy\u015blne formu\u0142ki odczytywane z brewiarza zast\u0105pi\u0142y intymne wspomnienia, przemy\u015blenia, muzyka i poezja. Nie by\u0142 to pierwszy \u015bwiecki pogrzeb, w kt\u00f3rym uczestniczy\u0142em, ale by\u0142 najpi\u0119kniejszy. Tak jak i urna. \u017bona Micha\u0142a, Paulina, jego brat, Pawe\u0142, jego rodzice i przyjaciele odwalili kawa\u0142 dobrej roboty, po\u017cegnali Micha\u0142a naprawd\u0119 godnie i z szacunkiem.<\/p>\n\n\n\n
Naturalnie lepiej by by\u0142o, by Micha\u0142 nadal \u017cy\u0142. Dla wszystkich. Ale skoro ju\u017c sta\u0142o si\u0119 tak, jak si\u0119 sta\u0142o, to przynajmniej pogrzeb by\u0142 godny pozazdroszczenia. By\u0142em naprawd\u0119 dumny z Micha\u0142a, gdy z kolumn w sali po\u017cegna\u0144 cmentarza komunalnego w Cz\u0119stochowie pop\u0142yn\u0105\u0142 g\u0142os Morriseya.<\/p>\n\n\n\n
Mam nadziej\u0119, \u017ce kto\u015b uszanuje mnie i moje przekonania, gdy b\u0119dzie organizowa\u0107 m\u00f3j pogrzeb. Tak jak okazali mi wsp\u00f3\u0142czucie i empati\u0119 panowie policjanci, kt\u00f3rzy udzielili mi pouczenia i przyj\u0119li moj\u0105 skruch\u0119, gdy – wracaj\u0105c z pogrzebu syna mojej siostry -przekroczy\u0142em w terenie zabudowanym w okolicach Lelowa pr\u0119dko\u015b\u0107 o zdecydowanie, zdecydowanie za wiele.<\/p>\n\n\n\n
Micha\u0142 te\u017c zbyt szybko przejecha\u0142 przez to \u017cycie.<\/p>\n\n\n\n