W przeddzie\u0144 politycznej pr\u00f3by mi\u0119dzy Republikanami a Demokratami, w \u015bwietle niezbyt korzystnych dla prezydenta Busha notowa\u0144 i ca\u0142kowitej klapy kampanii irackiej, w kt\u00f3rej celowo\u015b\u0107 i sens ma\u0142o kto ju\u017c wierzy, jak mo\u017cna by\u0142o inaczej spr\u00f3bowa\u0107 na kr\u00f3tko podreperowa\u0107 sobie i rodakom humor, ni\u017c serwuj\u0105c Amerykanom w wieczornych dziennikach wiadomo\u015b\u0107 o pozornym sukcesie, to jest o straceniu by\u0142ego irackiego dyktatora. Nast\u0119pnie naiwni Amerykanie mogli wys\u0142ucha\u0107 pi\u0119knie m\u00f3wi\u0105cych po angielsku parlamentarzyst\u00f3w i cz\u0142onk\u00f3w rz\u0105du irackiego m\u00f3wi\u0105cych o tym, jak to dobrze si\u0119 sta\u0142o i jak to dochowano wszystkich procedur mi\u0119dzynarodowych i religijnych w trakcie procesu i egzekucji. Wol\u0119 si\u0119 nie zastanawia\u0107 nad tym, dlaczego tak wielu irackich oficjeli tak dobrze w\u0142ada j\u0119zykiem angielskim.
Dzi\u015b w okolicach godziny sz\u00f3stej rano naszego czasu Saddam zamieniwszy kilka s\u0142\u00f3w ze swoimi katami, w spokoju i ciszy, z Koranem w r\u0119ku, pozwoli\u0142 sobie za\u0142o\u017cy\u0107 p\u0119tl\u0119 na szyj\u0119. Odm\u00f3wi\u0142 za\u0142o\u017cenia na g\u0142ow\u0119 kaptura, za to jeden z kat\u00f3w obwin\u0105\u0142 szyj\u0119 Saddama tym kapturem niczym szalem, by sznur nie dotyka\u0142 bezpo\u015brednio sk\u00f3ry.
Z niesmakiem wys\u0142ucha\u0142em dzi\u015b rano wiadomo\u015bci. Z niesmakiem patrzy\u0142em na zestawienie zdj\u0119\u0107 martwego cia\u0142a irackiego dyktatora ze skr\u0119conym karkiem i ta\u0144cz\u0105cych z rado\u015bci ludzi na ulicach Bagdadu i w Stanach.
Saddam Hussein zosta\u0142 skazany za zg\u0142adzenie stu czterdziestu o\u015bmiu Szyit\u00f3w po nieudanej pr\u00f3bie zamachu na jego osob\u0119 w 1982 roku. Skazano go za czyn, o kt\u00f3rym doskonale wiedzia\u0142a administracja ameryka\u0144ska, kiedy w 1984 roku Donald Rumsfeld w przyjaznych gestach wita\u0142 si\u0119 z Saddamem, w\u00f3wczas sojusznikiem i kontrahentem Stan\u00f3w Zjednoczonych.
Wiarygodno\u015b\u0107 i niezale\u017cno\u015b\u0107 procesu, w kt\u00f3rym skazano Husseina, jest podwa\u017cana przez mi\u0119dzynarodowe autorytety. Zbrodnia z 1982 roku by\u0142a niezaprzeczalnie okropna, niemniej jednak stanowi\u0142a ona male\u0144ki u\u0142amek tego, co Saddamowi Husseinowi zarzucano i co prawdopodobnie mia\u0142 na sumieniu. Niestety, ofiary innych jego przest\u0119pstw nie doczekaj\u0105 si\u0119 zado\u015b\u0107uczynienia w sprawiedliwym wyroku niezale\u017cnego s\u0105du, poniewa\u017c Saddama stracono uznaj\u0105c go winnym za co\u015b, co w por\u00f3wnaniu z ci\u0119\u017ck\u0105 artyleri\u0105 oskar\u017ce\u0144 wytaczan\u0105 przeciwko Husseinowi w chwili inwazji na Irak wydaje si\u0119 by\u0107 – jakkolwiek by to makabrycznie nie zabrzmia\u0142o – drobnostk\u0105. Skazano go, chocia\u017c za miesi\u0105c mia\u0142 zosta\u0107 wznowiony kolejny proces Saddama, wyczekiwany przez Kurd\u00f3w, w kt\u00f3rym Saddam oskar\u017cony by\u0142 o zg\u0142adzenie tysi\u0119cy ich rodak\u00f3w.
Wybrano tak\u017ce przedziwny termin egzekucji, Eid al-Adha. Zdecydowano si\u0119 zg\u0142adzi\u0107 irackiego tyrana w jedno z najwi\u0119kszych \u015bwi\u0105t muzu\u0142ma\u0144skich, w dzie\u0144, w kt\u00f3ry sam Saddam tradycyjnie uwalnia\u0142 wi\u0119\u017ani\u00f3w i u\u0142askawia\u0142 skaza\u0144c\u00f3w. Taka niezr\u0119czno\u015b\u0107 w wyborze terminu egzekucji mo\u017ce paradoksalnie kosztowa\u0107 Amerykan\u00f3w utrat\u0119 poparcia dla zmian w Iraku u cz\u0119\u015bci muzu\u0142man\u00f3w, kt\u00f3rzy z samego faktu egzekucji si\u0119 ciesz\u0105. Wymierzamy kolejny bezmy\u015blny policzek islamowi, nie zwa\u017caj\u0105c na kr\u00f3tkowzroczno\u015b\u0107 takiego post\u0119powania. Zupe\u0142nie jak wtedy, gdy biskupowi Kordoby wydaje si\u0119 bardziej ekumenicznym sk\u0142onienie miejscowych muzu\u0142man\u00f3w do wybudowania sobie kopii meczetu, ni\u017c pozwolenie im na jednorazowe mod\u0142y w tej zajmowanej obecnie przez katolik\u00f3w \u015bwi\u0105tyni.
Iran gratuluje Irakijczykom wsp\u00f3lnego zwyci\u0119stwa, Europa pot\u0119pia barbarzy\u0144sk\u0105 egzekucj\u0119, a prezydent USA nazywa j\u0105 kamieniem milowym na drodze do irackiej demokracji. Tymczasem z \u017cywego symbolu Saddam dzisiaj w\u0142a\u015bnie zmieni\u0142 si\u0119 w symbol kto wie, czy nie o wiele gro\u017aniejszy, sta\u0142 si\u0119 m\u0119czennikiem, kt\u00f3ry na pewno znajdzie swoich wyznawc\u00f3w. Podczas gdy Szyici wiwatuj\u0105, Kurdowie narzekaj\u0105, \u017ce nie doczekali si\u0119 wyroku w sprawie swoich ofiar re\u017cimu, niekt\u00f3rzy Sunnici otwarcie kontestuj\u0105 wyrok s\u0105du, a pielgrzymi w Mecce spodziewaj\u0105 si\u0119 jedynie eskalacji przemocy. W Strefie Gazy i w reszcie \u015bwiata arabskiego odzywaj\u0105 si\u0119 g\u0142osy wzywaj\u0105ce do \u017ca\u0142oby. Sztampowe w takiej sytuacji s\u0142owa „spoczywaj w pokoju” w przypadku Saddama Husseina nabieraj\u0105 szczeg\u00f3lnego znaczenia. Pok\u00f3j z Tob\u0105, a przede wszystkim pok\u00f3j niech b\u0119dzie mi\u0119dzy nami – \u017cywymi.<\/p>\n