{"id":5873,"date":"2023-03-26T21:04:37","date_gmt":"2023-03-26T19:04:37","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anglista.edu.pl\/?p=5873"},"modified":"2023-03-26T21:41:54","modified_gmt":"2023-03-26T19:41:54","slug":"podziekowanie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anglista.edu.pl\/?p=5873","title":{"rendered":"Podzi\u0119kowanie"},"content":{"rendered":"
\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Po pro\u015bbie z poprzedniego wpisu<\/a>, wypada mi podzi\u0119kowa\u0107. Wczoraj po\u017cegnali\u015bmy Tomka<\/a>, bohatera mojego wpisu sylwestrowego sprzed dziewi\u0119ciu lat<\/a>, ale przede wszystkim przyjaciela, kogo\u015b wyj\u0105tkowego i takiego, kt\u00f3rego nie da si\u0119 zast\u0105pi\u0107. Poczuli\u015bmy wszyscy wi\u0119\u017a, kt\u00f3r\u0105 nie zawsze czujemy i kt\u00f3ra na co dzie\u0144 nie ma racji bytu, bo Tomek<\/a> by\u0142 dla nas wszystkich gospodarzem wyj\u0105tkowego spotkania, spotkania, jakie nie powinno w og\u00f3le by\u0142o mie\u0107 miejsca, nie tak wcze\u015bnie, gospodarzem swojego pogrzebu w Nowym Brzesku. W tym samym Nowym Brzesku, w kt\u00f3rym bywam na meczach Wiktora<\/a> i Maksa<\/a>, nieopodal stadionu LKS Nadwi\u015blanka.<\/p>\n\n\n\n

Przede wszystkim, podzi\u0119kowania (przynajmniej te ode mnie) nale\u017c\u0105 si\u0119 mojej Mamie. Gdy kilkana\u015bcie lat temu zachorowa\u0142a na chorob\u0119 nowotworow\u0105 i gdy Tomek<\/a> bardzo aktywnie i z ca\u0142ego serca si\u0119 w\u0142\u0105czy\u0142 w opiek\u0119 nad ni\u0105, a tak\u017ce potem nad moim umieraj\u0105cym ojcem, nie spodziewa\u0142a si\u0119 chyba, \u017ce wczoraj pojedzie na pogrzeb Tomka<\/a>. Nie spodziewa\u0142a si\u0119 tego, gdy Tomek<\/a> bywa\u0142 potem u niej, ju\u017c w nieco lepszych czasach, czy to przyje\u017cd\u017caj\u0105c ze mn\u0105 z innego miasta, czy to spotykaj\u0105c si\u0119 ze mn\u0105 podczas moich pobyt\u00f3w w Cz\u0119stochowie<\/a>, w kt\u00f3rej sam sp\u0119dzi\u0142 \u0142adny kawa\u0142ek swojego \u017cycia i kt\u00f3r\u0105 – jako miasto do \u017cycia i za\u0142o\u017cenia sobie rodziny – bardzo sobie ceni\u0142. Nie spodziewa\u0142a si\u0119, \u017ce Tomek<\/a> w mi\u0119dzyczasie pochowa swoj\u0105 Mam\u0119. Dlatego moja Mama prze\u017cy\u0142a bardzo pogrzeb Tomka<\/a>.<\/p>\n\n\n\n

Podzi\u0119kowania dla Reni, kt\u00f3ra z bardzo daleka i na bardzo kr\u00f3tko przyjecha\u0142a, by spotka\u0107 si\u0119 ze mn\u0105, z moj\u0105 Mam\u0105, i by przy okazji nie tylko odda\u0107 ho\u0142d Tomkowi<\/a>, bohaterowi mojego sylwestrowego wpisu<\/a>, ale by pozna\u0107 tak\u017ce Alberta<\/a>, \u0141ukasza<\/a>, Marcina, Micha\u0142a<\/a> i Paw\u0142a<\/a>, z kt\u00f3rych a\u017c czworo jest bohaterami podobnych wpis\u00f3w, a Marcin mo\u017ce te\u017c kiedy\u015b b\u0119dzie. Dot\u0105d Renia zna\u0142a osobi\u015bcie jedynie Przemka<\/a> i Ma\u0142gosi\u0119<\/a>, no i z rozp\u0119du niejako Wiktora<\/a> i Maksymiliana<\/a>. A mo\u017ce jeszcze Dominika<\/a>?<\/p>\n\n\n\n

Podzi\u0119kowania dla Alberta<\/a>, \u0141ukasza<\/a>, Marcina <\/a>i Paw\u0142a<\/a>, za to \u017ce byli, i dla Micha\u0142a<\/a>, kt\u00f3ry ten pogrzeb praktycznie wsp\u00f3\u0142organizowa\u0142. Dla drugiego Paw\u0142a, kt\u00f3rego pozna\u0142em nie od razu, bo tyle lat min\u0119\u0142o od naszego poprzedniego spotkania. Podzi\u0119kowania dla Si\u00f3str Tomka, kt\u00f3re mia\u0142em kiedy\u015b okazj\u0119 pozna\u0107 osobi\u015bcie, ale kt\u00f3rych na pewno nie rozpozna\u0142bym na ulicy, gdyby\u015bmy si\u0119 przypadkowo spotkali.<\/p>\n\n\n\n

Podzi\u0119kowania dla przyjaci\u00f3\u0142 Tomka, kt\u00f3rzy chcieli by\u0107 wczoraj z nami, ale nie mogli, o kilku takich osobach wiem i przeprowadzi\u0142em z nimi bardzo emocjonalne rozmowy przez internet czy te\u017c telefon.<\/p>\n\n\n\n

Podzi\u0119kowania dla wszystkich, kt\u00f3rzy rozumiej\u0105, \u017ce na gr\u00f3b Tomka nie mog\u0142em przynie\u015b\u0107 wie\u0144ca czy kwiatka. Bia\u0142\u0105\u00a0r\u00f3\u017c\u0119 przynios\u0142a moja Mama (nie ona jedna zreszt\u0105), ale ja przynios\u0142em szalik Rakowa Cz\u0119stochowa. Dziewi\u0119\u0107 lat temu na pogrzebie mojego Ojca, gdy z\u0142o\u017cono ju\u017c do grobu urn\u0119 i ludzie zacz\u0119li sk\u0142ada\u0107 kwiaty i kondolencje, Tomek<\/a> podszed\u0142\u00a0do grobu i powiesi\u0142 na krzy\u017cu szalik Wis\u0142y Krak\u00f3w. Tomek by\u0142\u00a0osob\u0105 nietuzinkow\u0105 i sta\u0107 go by\u0142o na oryginalne gesty. Szalik Rakowa Cz\u0119stochowa to nie jest ekstrawagancja z mojej strony, to nieudolne na\u015bladownictwo gestu, jaki Tomek wykona\u0142 wobec mojego Taty. Je\u015bli kogo\u015b\u00a0to urazi\u0142o, przepraszam.<\/p>\n\n\n\n

Podzi\u0119kowania dla Micha\u0142a<\/a> raz jeszcze za to, \u017ce stwarza pozory, \u017ce nauczy\u0142em go angielskiego. Tw\u00f3j wyb\u00f3r muzycznego wspomnienia o Tomku<\/a>, kt\u00f3ry mi przes\u0142a\u0142e\u015b wczoraj w nocy, jest du\u017co trafniejszy, a tak\u017ce du\u017co delikatniejszy, ni\u017c m\u00f3j. Wyros\u0142e\u015b na bardzo dojrza\u0142ego, wra\u017cliwego i m\u0105drego faceta. Po raz kolejny, Micha\u0142, jestem z Ciebie dumny<\/a>. Tak jak Tomek by\u0142.<\/p>\n\n\n\n

\n