{"id":5809,"date":"2023-12-31T07:20:00","date_gmt":"2023-12-31T06:20:00","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anglista.edu.pl\/?p=5809"},"modified":"2026-01-01T12:58:43","modified_gmt":"2026-01-01T11:58:43","slug":"dzieciaczki-programuja","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anglista.edu.pl\/?p=5809","title":{"rendered":"Dzieciaczki programuj\u0105"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Sylwek uczy dzieciaczki programowania. Tak m\u00f3wi. Przypomina mi si\u0119 to, gdy pisz\u0119 mu co\u015b g\u0142upiego, jak zwykle, a on mi odpisuje, \u017ce teraz nie ma czasu. Jest zaj\u0119ty. Za ca\u0142y komentarz wystarcza ukradkiem przez Sylwka zrobione zdj\u0119cie, a na nim banda s\u0142odkich zuch\u00f3w, kt\u00f3rzy w\u0142a\u015bnie – pod kierunkiem Sylwka – odkrywaj\u0105 \u015bwiat programowania. \u015awiat tworzenia wszystkiego, co istnieje, \u015bwiat bycia bogami. Tak przynajmniej wida\u0107 po ich minach. Je\u015bli zastanawia\u0142e\u015b si\u0119 kiedy\u015b, jak wygl\u0105daj\u0105 rozdziawione buzie albo wyba\u0142uszone oczy, na zdj\u0119ciu Sylwka jedno i drugie wida\u0107 idealnie.<\/p>\n\n\n\n

Dzieciaczki maj\u0105 tak na oko po dziesi\u0119\u0107 lat, ale na zaj\u0119ciach z Sylwkiem wida\u0107 w nich moc, poczucie sprawczo\u015bci, wiar\u0119 w celowo\u015b\u0107 bycia tu, gdzie s\u0105. A przede wszystkim wida\u0107, \u017ce ci m\u0142odzi programi\u015bci czuj\u0105 si\u0119 bohaterami, odkrywcami \u015bwiata pe\u0142nego tajemnic i cud\u00f3w, kt\u00f3re przyjmuj\u0105 z otwartymi ramionami. Rado\u015bnie podekscytowani, z dum\u0105 czyni\u0105 sobie ten \u015bwiat poddanym. I \u017cadne jab\u0142ko nie stanie im o\u015bci\u0105 w gardle.<\/p>\n\n\n\n

Nie przypominam sobie, kiedy ostatnio widzia\u0142em tak\u0105 min\u0119 – cho\u0107by jedn\u0105 – na swoich zaj\u0119ciach. I nie chodzi bynajmniej o przedmiot. Do\u017cy\u0142em czas\u00f3w, gdy to moi byli studenci s\u0105 specjalistami od inspirowania innych, jeden z nich, Konrad, nawet napisa\u0142 o tym ksi\u0105\u017ck\u0119<\/a>.<\/p>\n\n\n\n

Nim Israfil zadmie w ostatni\u0105 tr\u0105b\u0119, jeszcze niejeden m\u0142odszy czy starszy dzieciaczek rozdziawi buzi\u0119 za spraw\u0105 moich by\u0142ych student\u00f3w. Ulic\u0105 \u017byczkowskiego w Czy\u017cynach przechadza si\u0119 po jednej stronie sk\u0142adaj\u0105cy pod nosem g\u0142oski w zdania D\u017cibril, po drugiej mo\u017cna spotka\u0107 Azraela Sylwestra, a na sz\u00f3stym pi\u0119trze budynku nieopodal siedzi te\u017c Malik, czyli ja. Malik robi po prostu swoj\u0105 \u017cmudn\u0105 robot\u0119, jak na naczelnika Gehenny przysta\u0142o. <\/p>\n\n\n\n

Sylwester to m\u00f3j Anio\u0142 Azrael. Strze\u017ce tablicy z kodem, kt\u00f3ry zg\u0142\u0119biaj\u0105 moi wi\u0119\u017aniowie, a kt\u00f3ry dla mnie jest niepoj\u0119ty. Nie wierz\u0119 w \u017cycie wieczne, ale po mojej \u015bmierci Sylwester b\u0119dzie mie\u0107 w\u0142adz\u0119 nad moj\u0105 dusz\u0105, a raczej nad tym, co z niej zostanie. B\u0119dzie inspirowa\u0142. <\/p>\n\n\n\n

\n