![\"\"](\"https:\/\/www.anglista.edu.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/12\/01.jpeg\")
<\/p>\n\n\n\n<\/p>\n\n\n\n
Idylliczny wiecz\u00f3r rodzinny na wsi<\/a> kilka lat temu, chyba w\u0142a\u015bnie w okresie \u015bwi\u0105teczno – noworocznym. Rozbawieni ch\u0142opcy biegaj\u0105, \u015bmiej\u0105 si\u0119 i krzycz\u0105 rado\u015bnie. Niestrudzony Przemek<\/a> podrzuca Maksymiliana<\/a> niemal\u017ce do sufitu i \u0142apie go, a nast\u0119pnie podrzuca ponownie. Maksymilian<\/a> jest w si\u00f3dmym niebie, ale Wiktor<\/a> te\u017c chce. Na szcz\u0119\u015bcie w\u00f3wczas by\u0142o to jeszcze mo\u017cliwe, bo nie tylko nie potrafi\u0142 jeszcze wi\u0105za\u0107 sznur\u00f3wek, ale by\u0142 znacznie mniejszego wzrostu i l\u017cejszy ni\u017c obecnie. Zabawa trwa jeszcze chwil\u0119, Maks<\/a> przygl\u0105da si\u0119 jej ca\u0142y rozpromieniony siedz\u0105c mi\u0119dzy mn\u0105 a Ma\u0142gosi\u0105<\/a>, a gdy zm\u0119czeni Przemek<\/a> i Wiktor<\/a> siadaj\u0105 obok nas spoceni i wyczerpani, tryskaj\u0105 mo\u017ce ju\u017c nie niespo\u017cyt\u0105 energi\u0105, ale na pewno szcz\u0119\u015bciem.<\/p>\n\n\n\n I wtedy Wiktor<\/a> wpada na znakomity pomys\u0142, kt\u00f3ry natychmiast nam obwieszcza, \u017ce teraz pora na to, by tata<\/a> podrzuca\u0142… mnie. Patrzymy po sobie, wszyscy doro\u015bli w pokoju, i wybuchamy \u015bmiechem na my\u015bl o tym, \u017ce Przemek<\/a> ma podrzuca\u0107 do sufitu ch\u0142opa dwa razy starszego od siebie i ci\u0119\u017cszego, ni\u017c on sam. Na twarzy Wiktora<\/a> wida\u0107 intensywne procesy my\u015blowe zachodz\u0105ce w\u0142a\u015bnie w jego m\u00f3zgu. Zerka na tat\u0119<\/a>, zerka na mnie, ogarnia mnie wzrokiem od st\u00f3p do g\u0142\u00f3w i zaczyna si\u0119 \u015bmia\u0107 razem z nami.<\/p>\n\n\n\n Patrz\u0119 na Maksymiliana<\/a> i widz\u0119, \u017ce si\u0119 nie \u015bmieje. Jest zdezorientowany. Spogl\u0105da a to na mam\u0119<\/a>, a to na tat\u0119<\/a>, nie rozumie, czemu Ma\u0142gosia<\/a>, Przemek<\/a>, Wiktor<\/a> i ja \u015bmiejemy si\u0119 do rozpuku. Spuszcza g\u0142ow\u0119, odwraca wzrok, robi smutn\u0105 min\u0119. Nie rozumie jeszcze tego, co do Wiktora<\/a> w\u0142a\u015bnie dotar\u0142o, jest jeszcze za malutki.<\/p>\n\n\n\n Do pewnych rzeczy nie warto dorasta\u0107, lepiej na zawsze pozosta\u0107 dzieckiem, jak Maksymilian<\/a> wtedy. S\u0105 rzeczy, kt\u00f3rych nie warto zrozumie\u0107 ani kt\u00f3rych nie warto si\u0119 uczy\u0107. Cz\u0142owiek marnuje w \u017cyciu tyle czasu na sprawy i problemy, o kt\u00f3rych lepiej w og\u00f3le nie wiedzie\u0107 i nimi si\u0119 nie zajmowa\u0107. Pozosta\u0107 w niewiedzy. W Nowym Roku i na reszt\u0119 \u017cycia b\u0105d\u017acie na zawsze niewinnymi dzie\u0107mi, gdy chodzi o takie rzeczy. A w ka\u017cdym razie nauczcie si\u0119 prze\u0142\u0105cza\u0107 tryb „doros\u0142y” na tryb „dziecko” zawsze, gdy jest taka potrzeba. B\u0119dziecie czerpa\u0107 wi\u0119cej przyjemno\u015bci z \u017cycia i lepiej si\u0119 bawi\u0107, nie tylko w Sylwestra. B\u0119dziecie szcz\u0119\u015bliwsi.<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n