{"id":2887,"date":"2018-12-31T10:00:28","date_gmt":"2018-12-31T09:00:28","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anglista.edu.pl\/?p=2887"},"modified":"2026-01-01T12:56:02","modified_gmt":"2026-01-01T11:56:02","slug":"przez-pola-i-krzaki","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anglista.edu.pl\/?p=2887","title":{"rendered":"Przez pola i krzaki"},"content":{"rendered":"
\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Zuzanna, lat prawie czterna\u015bcie, Wiktor<\/a>, lat cztery, i ja, lat czterdzie\u015bci cztery. Z nas trojga najstarsza Zuzanna<\/a>, bo to pies. Idziemy w pole<\/a>, daleko jak si\u0119 da, a potem wracamy. Zuzanna<\/a> resztkami si\u0142, bo jest ju\u017c bardzo, bardzo stara.<\/p>\n\n\n\n

Wiktor<\/a> nagle wpada na pomys\u0142, \u017ce id\u0105c poln\u0105 drog\u0105, wyje\u017cd\u017con\u0105 przez traktory, mo\u017cna uprawia\u0107 swego rodzaju slalom i zmienia\u0107 raz po raz \u015bcie\u017cki wygniecione przez lewe i prawe ko\u0142a traktor\u00f3w. Zaczynamy wi\u0119c, udaj\u0105c samochody na wira\u017cach, biec a to po lewej, a to po prawej stronie, robi\u0105c du\u017co ha\u0142asu i ciesz\u0105c si\u0119 w niepoj\u0119ty spos\u00f3b z tego zmieniania \u015bcie\u017cki.<\/p>\n\n\n\n

Przypominam sobie, \u017ce – jako dziecko – bawi\u0142em si\u0119 w co\u015b identycznego. Tyle tylko, \u017ce jako dziecko wychowane w mie\u015bcie, wyobra\u017ca\u0142em sobie zmian\u0119 tor\u00f3w przez tramwaje, a nie – jak Wiktor<\/a>, syn kierowcy rajdowego<\/a> – wy\u015bcigi samochodowe. Na podjasnog\u00f3rskich „Okopach” (nazwa zosta\u0142a chyba z czas\u00f3w II wojny \u015bwiatowej) mieli\u015bmy takich wiejskich dr\u00f3g w centrum miasta pod dostatkiem.<\/p>\n\n\n\n

Biegniemy z Wiktorem<\/a> – jak idioci – a to lew\u0105, a to praw\u0105 stron\u0105 drogi. Za nami Zuzanna<\/a>, bardzo stara suka, pr\u00f3buje nad\u0105\u017cy\u0107 i – nie wiedzie\u0107 czemu i zupe\u0142nie bez sensu – te\u017c ci\u0105gle zmienia te \u015bcie\u017cki, co przychodzi jej z du\u017c\u0105 trudno\u015bci\u0105. Resztkami si\u0142 pr\u00f3buje i\u015b\u0107 po naszych \u015bladach.<\/p>\n\n\n\n

Zuzanny wkr\u00f3tce ju\u017c nie b\u0119dzie<\/a>. Zastanawiam si\u0119, czy ja b\u0119d\u0119, gdy Wiktor<\/a> b\u0119dzie mia\u0142 lat czterdzie\u015bci cztery, czyli tyle, ile ja mam obecnie. Zastanawiam si\u0119, czy b\u0119dzie bieg\u0142 za mn\u0105 po \u015bcie\u017ckach przeze mnie wydeptanych. Jestem wi\u0119cej ni\u017c pewien, \u017ce nie b\u0119dzie. W sumie to dobrze. \u015awiat tylko dlatego idzie do przodu, \u017ce ludzie nie biegn\u0105 po tych samych \u015bcie\u017ckach, co ludzie od nich starsi o jedno czy dwa pokolenia.<\/p>\n\n\n\n

Kogo\u015b takiego, jak Wiktor<\/a>, \u017cycz\u0119 Wam nie tylko w Nowym Roku. Taki kto\u015b niech przychodzi na \u015bwiat co minut\u0119. \u017beby\u015bmy nie stali w miejscu i nie chodzili tymi samymi drogami.<\/p>\n\n\n\n