{"id":2033,"date":"2023-03-28T18:48:08","date_gmt":"2023-03-28T16:48:08","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anglista.edu.pl\/?p=2033"},"modified":"2026-01-01T12:55:26","modified_gmt":"2026-01-01T11:55:26","slug":"michalek-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anglista.edu.pl\/?p=2033","title":{"rendered":"Duma z Micha\u0142a"},"content":{"rendered":"\n

Ten wpis to od\u015bwie\u017cany kotlet, m\u00f3j sylwestrowy wpis o Michale<\/a> sprzed sze\u015bciu lat. Przypominam go w zwi\u0105zku ze \u015bmierci\u0105 Tomka.<\/a><\/em><\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Zuzanna<\/a>, pies dziesi\u0119cioletni, przyzwyczajony do je\u017cd\u017cenia samochodami osobowymi i traktuj\u0105ca to jako co\u015b ca\u0142kowicie naturalnego, jest wywo\u017cona przez Micha\u0142a<\/a> na kilka dni do Jaksic<\/a>. Tym razem du\u017cym samochodem baga\u017cowym, do kt\u00f3rego wsiada tylko dzi\u0119ki naszej bardzo wydatnej pomocy (bo ma lat dziesi\u0119\u0107 i zosta\u0142o jej ju\u017c lat tylko cztery, chocia\u017c tego jeszcze wtedy nie wiemy). Patrz\u0119, jak odje\u017cd\u017caj\u0105 z Micha\u0142em<\/a> spod bloku, a ona siedzi spokojnie dwa metry nad ziemi\u0105, czyli jakie\u015b cztery razy wy\u017cej, ni\u017c zwykle, i spogl\u0105da z min\u0105 kr\u00f3lowej El\u017cbiety II na oddalaj\u0105ce si\u0119 trawniki, drzewa i osiedle, jakby by\u0142 to widok, do kt\u00f3rego jest ca\u0142kowicie przyzwyczajona. <\/p>\n\n\n\n

Zazdroszcz\u0119 jej, bo ja nigdy nie jecha\u0142em tak du\u017cym samochodem, nigdy nie siedzia\u0142em tak wysoko nad powierzchni\u0105 jezdni. Ale jestem z niej przede wszystkim dumny, tak\u017ce gdy dowiaduj\u0119 si\u0119 od Micha\u0142a<\/a>, \u017ce – po zajechaniu na miejsce – samodzielnie zeskoczy\u0142a na jaksick\u0105<\/a> ziemi\u0119 po otwarciu drzwi.<\/p>\n\n\n\n

Kilka lat p\u00f3\u017aniej siedzimy z Tomkiem<\/a> i Micha\u0142em<\/a> i rozmawiamy o tym, co s\u0142ycha\u0107. Micha\u0142 opowiada o tym, co mu uda\u0142o si\u0119 osi\u0105gn\u0105\u0107 samodzielnie i w spos\u00f3b zupe\u0142nie dla mnie nieprzewidywalny. Skoczy\u0142 z bardzo wysoka, spad\u0142 na cztery \u0142apy, nikt mu w tym nie pom\u00f3g\u0142. Gratuluj\u0119 mu i m\u00f3wi\u0119 mu, \u017ce jestem z niego dumny. Pytam, czy mam prawo by\u0107 dumny. Micha\u0142<\/a> patrzy mi w oczy (co rzadko robi, bo podobno – tak m\u00f3wi Tomek<\/a> – mnie si\u0119 boi) i m\u00f3wi, \u017ce tak, \u017ce mam prawo by\u0107 z niego dumny. To jeden z najpi\u0119kniejszych moment\u00f3w mojego \u017cycia. Czuj\u0119 si\u0119 tak, jak pewnie czu\u0142a si\u0119 Zuzanna<\/a>, siedz\u0105c wysoko nad ziemi\u0105 w dostawczym Mercedesie Micha\u0142a<\/a>.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

W Nowym Roku b\u0105d\u017acie wszyscy chocia\u017c raz z czego\u015b, a najlepiej z kogo\u015b dumni, nawet je\u015bli pow\u00f3d do dumy mo\u017ce wydawa\u0107 si\u0119 komu\u015b \u015bmieszny. Wa\u017cne, by kto\u015b Wam dostarczy\u0142 powodu do dumy, i by to by\u0142a duma w Waszym odczuciu uzasadniona. I by kto\u015b Wam pozwoli\u0142 by\u0107 z siebie dumnym…<\/p>\n\n\n\n