„Kt\u00f3ry z Was zajuma\u0142 m\u00f3j dezodorant?” – pyta Joan Collins w polskiej wersji baton\u00f3w Snickers.
\n„A kto chcia\u0142by Ci\u0119 w\u0105cha\u0107?” – odpowiada kolega z szatni, co ma by\u0107 t\u0142umaczeniem angielskiego „Who’d wanna smell like you?”.
\nOgl\u0105da\u0142em t\u0119 reklam\u0119 w r\u00f3\u017cnych wersjach. W oryginale (jak poni\u017cej), w telewizji holenderskiej (z napisami), a nawet po rosyjsku (z jak\u0105\u015b ichniejsz\u0105 gwiazd\u0105 zamiast Joan Collins).
\nW ka\u017cdej z tych wersji reklama mia\u0142a sens. Dan zjada Snickersa, \u017ceby nie gwiazdorzy\u0107, a nikt nie „zajuma\u0142” jego dezodorantu, bo nie chcia\u0142by pachnie\u0107 tak jak on.
\nTylko po polsku reklama nie trzyma si\u0119 kupy. Nikt nie „zajuma\u0142” dezodorantu Danowi, bo nikt „nie chcia\u0142by go w\u0105cha\u0107”. T\u0142umacz naprawd\u0119 dosta\u0142 jakie\u015b pieni\u0105dze za to t\u0142umaczenie? A w og\u00f3le jad\u0142 kiedy\u015b Snickersa? Bo je\u015bli tak, to czemu odpu\u015bci\u0142 sobie to „get some nuts”?<\/p>\n